Doświadczenia kliniczne i badania wykazały znaczną poprawę w funkcjonowaniu dzieci
z zaburzeniami integracji sensorycznej po zastosowaniu 
tec
hnik cranio - sacralnych (czaszkowo – krzyżowych)


Terapia cranio - sacralna to bezpieczna i nieinwazyjna forma terapii manualnej, która poprawia naturalne mechanizmy autoregulacyjne organizmu. Twórcą podstaw terapii cranio - sacralnej jest osteopata William G. Sutherland. W latach 20 XX wieku wysnuł hipotezę mówiącą, że kości czaszki mogą poruszać się względem siebie. Teoria ta była jednak sprzeczna z powszechnie panującym w środowisku medycznym przekonaniem o braku możliwości ruchowych między kośćmi czaszki. Dopiero w latach 70 i 80 dr John Upledger zapoczątkował badania naukowe w gronie specjalistów biomechaniki, fizjologii, medycyny, psychologii, anatomii i potwierdził założenia teoretyczne Shuterlanda. Udowodnił istnienie rytmu cranio-sacralnego oraz możliwości ruchowe kości czaszki. Rozwijane przez niego techniki leczenia układu cranio – sacralnego koncentrują się na wpływie opony twardej na ruchy kości czaszki.


Układ cranio – sacralny to półzamknięty system hydrauliczny. Zbudowany jest z opony twardej – bardzo mocnej membrany otaczającej mózg i rdzeń kręgowy, umocowanej i wyścielającej wnętrze czaszki i kanału kręgowego. W skład układu cranio - sacralnego wchodzą także płyn mózgowo – rdzeniowy oraz struktury odpowiedzialne za jego produkcję i resorpcję. Płyn mózgowo – rdzeniowy wypełnia przestrzeń między czaszką i kanałem kręgowym a mózgiem i rdzeniem kręgowym. Tworzy środowisko, w którym mózg i rdzeń kręgowy żyją i funkcjonują.


Układ cranio – sacralny pracuje w cyklach. Przez połowę czasu płyn mózgowo – rdzeniowy jest produkowany, następnie jego produkcja jest wstrzymywana. Jednocześnie przez cały cykl odbywa się resorpcja płynu mózgowo - rdzeniowego. Produkcja i resorpcja płynu powodują zmiany w ciśnieniu wywieranym na mózg i rdzeń kręgowy. Elastyczna opona twarda wraz z przylegającymi do niej kośćmi czaszki dopasowują się do zmian ciśnienia i chronią układ nerwowy przed nadmiernym ciśnieniem wytworzonym przez płyn mózgowo - rdzeniowy. Czasami jednak organizm nie jest w stanie dostosować się do zmian ciśnienia, które wzrastając wywiera bezpośredni ucisk na mózg i rdzeń kręgowy, powodując różnego rodzaju zaburzenia i pogorszenie stanu zdrowia. Przyczyną nieprawidłowego funkcjonowania układu cranio – sacralnego mogą być zaburzenia w obrębie jego poszczególnych struktur, ale też dysfunkcje w jakimkolwiek anatomicznym systemie ciała, urazy fizyczne i psychiczne.


Bardzo często takie zaburzenia pojawiają się u dzieci przejawiających dysfunkcje integracji sensorycznej, szczególnie u dzieci:

- ze spektrum autyzmu
- z mózgowym porażeniem dziecięcym
- z ADHD, z nadpobudliwością psychoruchową
- z zaburzeniami koncentracji
- z trudnościami w uczeniu się (dysleksja, dyskalkulia)
- z zaburzeniami i opóźnionym rozwojem mowy
- z zaburzeniami emocjonalnymi
- po urazach około i poporodowych, po porodzie przez cięcie cesarskie


Przy systematycznym stosowaniu terapii cranio – sacralnej u dzieci obserwuje się rozwój i poprawę umiejętności społecznych, stabilności emocjonalnej. Techniki cranio – sacralne oddziałują na świadomość własnego ciała, wyciszają. Normalizują pracę autonomicznego układu nerwowego, zwiększają przestrzeń dla rozwijającego się mózgu.


U dorosłych terapia cranio – sacralna jest działaniem przede wszystkim przeciwbólowym, poprawia także naturalne mechanizmy autoregulacyjne ustroju. Stosuje się ją m. in. w przypadku:

- migren, bólów głowy
- omdleń, zaburzeń pamięci, zawrotów głowy
- chorób otolaryngologicznych
- problemów z aparatem artykulacyjnym
- zespołów przeciążeniowych kręgosłupa, wad postawy
- nerwic, depresji
- urazów komunikacyjnych, upadków
- nieprawidłowości w funkcjonowaniu układów wewnętrznych
- przewlekłej ekspozycji na stres, wytężonej pracy umysłowej
- stanów zapalnych
- choroby Alzcheimera, Parkinsona, stwardnienia rozsianego
- przed i po zabiegach operacyjnych
- bólów niewiadomego pochodzenia